Δράσεις Πλησίον Street Work

…το μισό κορμάκι του ήταν ξεσκέπαστο…

Αθήνα 29-9-2015

Έσκυψα και προσπάθησα να σκεπάσω το μισό κορμάκι του που ήταν ξεσκέπαστο. Φοβήθηκα ότι θα το ξυπνήσω. Δύο χρονών είναι δεν είναι μονολογούσα. Ο πατέρας είχε πάει να πάρει φαγητό στο φορτηγάκι μας και γυρνώντας με βρήκε σκυφτό να προσπαθώ να σκεπάσω το αγγελούδι του. Μάνα δεν υπήρχε. Ποιος ξέρει αν πνίγηκε στο Αιγαίο σκέφτηκα. Το ζεστό χαμόγελο του πατέρα χωρίς να ανταλλάξουμε λέξη καθώς τον αποχαιρέτησα και το σκεπασμένο μικρούλι ήταν μια γερή δόση «αμοιβής» για τη σημερινή βραδιά.1_DSC_0050_ok
Λίγο πιο πάνω απέναντι στις σκάλες του ηλεκτρικού ένα τρίχρονο κοριτσάκι σε εμβρυακή στάση ύπνου χωρίς κανένα σκέπασμα ενώ κοιμόταν έδειχνε ότι κρύωνε το καημένο και μάλιστα πολύ. Δίπλα η μητέρα του κοιμόταν καλά σκεπασμένη η ίδια με κουβέρτα. Η θέα του μικρού παιδιού μοναδική. Είναι στιγμές που για τον γράφοντα είναι ιερές και νοιώθει ότι συμμετέχει σε μια παράξενη θεία λειτουργία.

Καθώς έσκυψα και προσπάθησα με ότι σεντόνια τραβούσα από εδώ και από εκεί να σκεπάσω το κρύο κορμάκι του μωρού σκέφτηκα 3 μήνες περίπου πριν τα Χριστούγεννα τον Μεσσία στη φάτνη που δεν υπήρχε τόπος για να γεννηθεί. Η εικόνα ενός βρέφους πάνω σε μια πλατεία χωρίς ένα πουλόβερ χωρίς ένα σκέπασμα από πάνω του δημιουργεί στον γράφοντα συντριβή και προσωπική αίσθηση ευθύνης και αθλιότητας. Και τώρα τι κάνουμε με ρώτησε αποσβολωμένος ο υπάληλος του δήμου καθαριότητας που με κοιτούσε να προσπαθώ να σκεπάσω τα μωρά. Τι θα κάνουμε με ρώτησε για δεύτερη φορά, ενώ εγώ δεν μίλαγα καθώς ήμουν βυθισμένος σε σκέψεις. Ηταν μια ανακούφιση εκείνη την ώρα που ανάλογα αισθήματα αγκάλιασαν τους προβληματισμούς μου από κάποιον που βλέπαμε παραπεταμένες σε μια πλατεία εικόνες του Θεού έκθετες στα καιρικά φαινόμενα…1_DSC_0069_ok
Και άλλα μωρά ξεσκέπαστα είδαν τα μάτια μου που δεν μπόρεσα να τα προσεγγίσω καθώς οι αποκαμωμένοι γονείς τους ξαπλωμένοι άλλοι με κουβέρτες άλλλοι όχι, εμπόδιζαν την διέλευση μας.. Η πλατεία Βικτωρίας και οι γύρω δρόμοι γεμάτοι με χιλιάδες πρόσφυγες να προσπαθούν να κοιμηθούν μέσα στην υγρασία και το κρύο. Δύο Αφγανοί, άνδρας και γυναίκα από την Ελβετία και την Νορβηγία ( αν θυμάμαι καλά ) προσφέρθηκαν να μας βοηθήσουν. 1_1_DSC_0068_ok

Ήρθαν για να βοηθήσουν τους συμπατριώτες τους. Αύριο μας παρακάλεσαν να τους βοηθήσουμε να αγοράσουν και να μεταφέρουν με το φορτηγάκι μας 200 κιλά φρούτα στη πλατεία για τους συμπατριώτες τους. Δώσαμε ραντεβού για να τους βοηθήσουμε.
Πριν φτάσουμε στη πλατεία γυρίσαμε από διάφορα στέκια και προσφέραμε φαγητό γλυκά και τσάι σε όσους είχαν ανάγκη. Οι οκτώ υπέροχες-οι νεαρές και νεαροί εθελοντές μας από το ‪#‎ReGeneration‬ μαζί με τέσσερις παλαιότερους εθελοντές προσπάθησαν να ζεστάνουν το περιβάλλον με χαμόγελα και περίσσευμα αγάπης μέσω της προσφοράς εκατοντάδων μερίδων καυτού φαγητού που μαγείρεψαν εθελοντές μας καθώς και γλυκά και φαγητά από δεξίωση στο Μέγαρο Μουσικής που έφθασαν στα χέρια μας φυσικά μέσω του ‪#‎ΜΠΟΡΟΥΜΕ‬.

Ευχαριστούμε τον Αρτέμη Περιστεράκη και την ΝΑΞΙΑ ΕΠΙΛΟΓΗ (http://www.facebook.com/ProiontaNaxou) για την μεγάλη ποσότητα μοσχαρίσιου κιμά που μας πρόσφερε και βγάλαμε και το σημερινό μαγείρεμα. Το κείμενο αυτό γράφτηκε 2.50 π.μ. και είναι μια αποτύπωση της σημερινής μας διαδρομής από τις 10 έως τις 1.15 το πρωί στο κέντρο της Αθήνας με κατάληξη στη πλατεία Βικτωρίας. Στο τέλος φεύγοντας μας συνάντησε και ο Δημήτρης φωτορεπόρτερ κάτοχος της ιστοσελίδας (http://www.5mindoc.com/ ) και είπαμε δύο τρεις κουβέντες και μαζί του.

Είναι στα πλαίσια της οπτικής μας στις φωτογραφίες να θαμπώνουμε τα πρόσωπα εκτός ειδικών εξαιρέσεων. )

1_DSC_0030_ok

1_DSC_0047aa_ok

1_DSC_0040_ok1_DSC_0033-ok1_DSC_0058_ok1_DSC_0057_ok1_DSC_0049_ok1_DSC_0037_ok1_DSC_0059_ok

Comments are closed.