Δράσεις Πλησίον Street Work

Ταυτότητα – ιστορικό.

Εδώ και πολλά χρόνια ασχολούμαστε εθελοντικά με άτομα του «περιθωρίου» μέσα και έξω από τις φυλακές και ειδικά νέους που έκαναν χρήση ουσιών. Είδαμε την έλλειψη συμπαράστασης σε συνανθρώπους μας με έλλειψη στέγης και πολλές φορές πονέσαμε με την απόγνωση και τη μοναξιά τους… Είδαμε ότι η ΑΓΑΠΗ κάνει θαύματα και μπορεί να επέμβει και στις πλέον δύσκολες περιστάσεις.

Από το χειμώνα του 2005 ξεκινήσαμε την ίδια περίοδο που ο κ. Λευτέρης Σκιαδάς αντιδήμαρχος τότε Αθηναίων δημιούργησε το Κέντρο Υποδοχής Αστέγων Δήμου Αθηναίων ,  να στεκόμαστε πιο συστηματικά και λίγο πιο κοντά σε αυτούς που βρίσκονται σε δύσκολη θέση στην πόλη που ζούμε. Τις κρύες και χιονισμένες μέρες του χειμώνα βρήκαμε συνανθρώπους μας χωρίς στέγη, που μας παρακαλούσαν για ένα πιάτο φαγητό μια κουβέρτα και λίγα φάρμακα.

Ο κύριος Ηλίας, 65 περίπου ετών από την Πολωνία ήταν η αφετηρία. Δεν τον ξανάδαμε από τότε. Ένα βράδυ στη πλατεία Κοτζιά πέσαμε ξαφνικά πάνω του. Εκεί έμενε τα βράδια. Η απόκριση του ήταν ένα ράπισμα για μας:  «Πεινάω, λίγη ζεστή σούπα θέλω να φάω». Μέσα στο τσουχτερό κρύο έξω στην πλατεία ο Ηλίας μύριζε έντονα. Είχε πολύ καιρό να πλυθεί και να βρεθεί σε σπίτι. Η ιστορία του στο ίδιο μοτίβο, που στη συνέχεια έχουμε ακούσει εκατοντάδες φορές. Κακές συγκυρίες, λάθη, μακριά από την οικογένεια του, την πατρίδα του, απελπιστικά μόνος. Μια μικρή βοήθεια από δύο άγνωστους έκανε τον Ηλία να αλλάξει βλέμμα και συμπεριφορά. Με φιλικό πρόσωπο μας μίλησε για τις δυσκολίες που αντιμετώπιζε και η αρχική ενασχόληση με τον Ηλία ήταν το ξύπνημα για μας να ξεκινήσουμε κάτι που θα μας σήκωνε από τους καναπέδες..

Δύο μέρες αργότερα, μια χιονισμένη βραδιά, μια ομάδα νεαρών κυρίως εθελοντών με διακόσιες μερίδες ζεστό φαγητό άρχισε δειλά δειλά, να το μοιράζει γύρω από την πλατεία Ομονοίας. Μια κοπέλα σε μια γωνιά της πλατείας Βάθης βλέποντας έναν από την παρέα μας, χωρίς να ξέρει βέβαια γιατί είναι εκεί, φώναξε ότι πεινάει και ζήτησε βοήθεια. Το ζεστό φαγητό που ξαφνικά βρέθηκε στα παγωμένα χέρια της, την έκανε να φωνάξει δακρυσμένη: «ξέρετε ότι ο Θεός σας έστειλε;» Αυτό έγινε δύο ή τρεις φορές σε διάφορα μέρη γύρω από την Ομόνοια με κάποια προβλήματα και τελικά καταλήξαμε στο σταυροδρόμι του θανάτου, στην οδό Σοφοκλέους & Μενάνδρου. Κάπως έτσι έγινε το ξεκίνημα. Παράλληλα με πιο συστηματικό τρόπο και πιο συχνά συνεχίσαμε τις επισκέψεις και την υποστήριξη κρατουμένων στις ελληνικές φυλακές.

Σιγά, σιγά αποκτήσαμε όνομα «Ο ΠΛΗΣΙΟΝ» και από το Φεβρουάριο του 2007 νομική υπόσταση ως φιλανθρωπικός οργανισμός αναγνωρισμένος από το Πρωτοδικείο Αθηνών και εγγεγραμμένος φορέας στο Εθνικό Μητρώο φορέων ιδιωτικού τομέα μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα για υπηρεσίες κοινωνικής φροντίδας με Α/Α 283 που είχε δημοσιευτεί  από το Υπουργείο Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης. Από το 2016 συνεχίζουμε ως αστική εταιρία μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα με το ίδιο όνομα.

Πέρασε αρκετό διάστημα και ζώντας τη δραματική πτώση του βιοτικού επιπέδου όλων μας, συνεχίζουμε προσφέροντας σε τακτική βάση βοήθεια σε όσους την περίοδο αυτή δεν έχουν στέγη, μετανάστες, ανθρώπους παγωμένους από το κρύο αλλά και την ασπλαχνιά και ιδιαίτερα σε μικρά παιδάκια. Αυτά κάθε φορά μας ραγίζουν τη καρδιά. Αξίζει να σημειωθεί ότι τα τελευταία οι Έλληνες που χρειάζονται στέγη έχουν αυξηθεί. Σκοπός μας επίσης είναι να ενεργοποιήσουμε τμήματα του ελληνικού πληθυσμού στο να στέκονται δίπλα σε κάθε έναν που χρειάζεται βοήθεια. Πιστεύουμε ότι με την συλλογική δράση φορέων ιδιωτικής πρωτοβουλίας, συνεταιρισμών, supermarkets, εκκλησιές και φορείς της πολιτείας μπορούμε να παρέμβουμε ουσιαστικά. Μεγάλη ανάγκη και μεγάλη επιθυμία μας είναι να βρεθεί μόνιμη λύση στο πρόβλημα του ύπνου των αστέγων της πόλης. Μας απασχολεί και επιθυμούμε να βρούμε λύση με την συνεργασία άλλων φορέων.

Ο ΠΛΗΣΙΟΝ είναι ένας ανεξάρτητος φορέας που συνεργαζεται με διάφορους φορείς, την τοπική αυτοδικοίηση, υπηρεσίες, οργανισμούς, νοσοκομεία, ιδρύματα, ΜΚΟ, εκπαιδευτικά ιδρύματα, ενορίες, ιερείς, λιμενικό, και θεσμικά όργανα της Πολιτείας, αλληλέγγυες ομάδες και απλούς εθελοντές. Εξάλλου λόγω του τεράστιου προβλήματος που αντιμετωπίζει η πατρίδα μας θεωρούμε επιβεβλημένη τη συνεργασία όλων όσων επιθυμούν να δώσουν λύσεις και αυτό φαίνεται ξεκάθαρα στις ανάγκες των προσφύγων το φθινόπωρο και το χειμώνα του 2015 όπου όλοι μαζί, φορείς, εθελοντές, εκκλησίες, οργανισμοί,  επιχειρήσεις, καταστήματα, ιεραποστολές, συμπαρίσταται στις διαρκείς ανάγκες των εξαθλιωμένων και ταλαιπωρημένων οδοιπόρων της Ανατολής στην Λέσβο στη Σάμο στη Κώ στην Αθήνα στην Ειδομένη. Ενώ τα στοιχεία μας είναι γνωστά  όπως είναι αντιληπτό στις αρχές και με όσους συνεργαζόμαστε ( Δημόσιες αρχές, Υπουργεία, Λιμενικό, Π. Ναυτικό, τοπική αυτοδιοικήση, φορείς, οργανισμοί, υπηρεσίες κλπ.),  μας ενδιαφέρει να παραμείνουμε απλοί και ανώνυμοι και παρακαλούμε όσο είναι δυνατό να γίνει σεβαστό αυτό. Για το λόγο αυτό σπάνια θα δει κανείς φωτογραφίες με τα πρόσωπα των εθελοντών μας. Νοιώθουμε ευγνωμοσύνη και για όσους δημοσιογράφους έχουν σεβαστεί την επιθυμία μας για ανωνυμία και σε ρεπορτάζ  στους δρόμους, στη πλατεία Βικτωρίας και στο λιμάνι του Πειραιά δεν έχουν δείξει τα πρόσωπα των εθελοντών μας καθώς έχουν σεβαστεί και την επιθυμία μας να μην δίνουμε συνεντεύξεις. Βασικά ότι έχουμε να πούμε θα το βρείτε στην ιστοσελίδα μας.

Οι εμπνευστές του ΠΛΗΣΙΟΝ εμπνεύστηκαν την δράση τους από τη ανιδιοτελή αγάπη και τα λόγια του Χριστού, που σπλαχνιζόταν τους ανθρώπους χωρίς εξαιρέσεις, χωρίς προϋποθέσεις, κουλτούρας, θρησκείας, εθνικότητας, ήθους και συμπεριφοράς και καλεί και μας σε μια ζωή ανάλογης δράσης αγάπης στον πλησίον μας ανεξαρτήτου εθνικότητας θρησκείας και συμπεριφοράς,[1] ενώ οι εθελοντές μας προέρχονται από διάφορους ιδεολογικούς χώρους. Η παρουσία μας τα τελευταία χρόνια στους δρόμους πρώτα από όλα άλλαξε εμάς και τις αντιλήψεις μας. Η εγκατάλειψη του κάθε είδους ιδεολογικού ή θρησκευτικόύ «καναπέ» έφερε ανατροπές στη ζωή μας καθώς η πραγματικότητα είναι εντελώς διαφορετική από αυτή που πλάθεται μέσα από την τηλεόραση και την ασφάλεια των ιδιωτικής μας επικράτειας. Προϋπόθεση συνεργασίας για μας αποτελεί ο σεβασμός στη προσωπικότητα, την κουλτούρα, την ιδεολογία και τη θρησκεία του άλλου. Στις διαδρομές που κάνουμε μοιράζουμε φαγητό, ρούχα, κουβέρτες και αγάπη. Εδώ και πολλά χρόνια μας ενοχλεί ο προσηλυτισμός που γίνεται ιδιαίτερα στους αναξιοπαθούντες και το έχουμε δει να συμβαίνει σχεδόν από όλους τους χριστιανικούς χώρους. Είναι γνωστή η άρνηση μας σε συναργασία με ομάδες και εθελοντές που έχουν σκοπό να προωθήσουν πολιτικές, θρησκευτικές ή άλλες ιδεολογίες μέσω της αλληλεγγύης.

Εκτιμούμε ότι έτσι προσφέρουμε χρήσιμη υπηρεσία στη πατρίδα μας, στους Έλληνες που ζουν σε μουσουλμανικές χώρες, αλλά και στους χριστιανούς στις χώρες αυτές. Δείχνουμε σεβασμό, αγάπη και φροντίδα στους χριστιανούς, στους μουσουλμάνους, στους άθεους χωρίς να επιδιώκουμε να αλλάξουμε τα πιστεύω τους εκμεταλευόμενοι την δύσκολη θέση τους.
Το τελευταίο διάστημα η ενασχόληση μας με τους πρόσφυγες που έρχονται από τα νησιά μας έδειξε αυτό που χρειάζονται είναι καλοσύνη, αλληλεγγύη, ανθρωπιά. Στερείται (κατά την άποψη του γράφοντος) ηθικής κάθε προσπάθεια εκμετάλευσης  της απόγνωσης των ανθρώπων αυτών και διάδοσης θρησκευτικών ή πολιτικών ιδεών ανάμεσα τους που ορισμένοι από διάφορες πολιτικές και θρησκευτικές ομάδες επιχειρούν.

Πολλές φορές καθώς συζητάμε με οικονομικούς μετανάστες και πρόσφυγες που συνήθως είναι μουσουλμάνοι, νοιώθουν ιδιαίτερη τιμή και συγκίνηση καθώς τους ακούμε να μας μιλούν εκτός των προβλημάτων τους και για τη πίστη τους. Καθώς φροντίζουμε να αποκτούμε σχέσεις μαζί τους και να ανταλλάσουμε απόψεις είναι τόσο όμορφο να τους βλέπεις (με δάκρυα πολλές φορές) να σου λένε ότι προσεύχονται για μας να μας έχει ο Θεός καλά. Και όταν μας ρωτάνε τι να κάνουμε εμείς για σας και μας προσκαλούν να επισκεφτούμε στο μέλλον τις χώρες από όπου προέρχονται και σκοπεύουν να γυρίσουν, δίνεται η ευκαιρία να τους πούμε κάντε και εσείς το ίδιο σε ΕΜΑΣ. Δείξτε αγάπη και φροντίδα σε κάποιον Έλληνα, σε κάποιο χριστιανό στην γειτονιά σας. Είναι πολλοί που μας βεβαιώνουν ότι θα το κάνουν… Πολλοί εξ αυτών έχουν ήδη γυρίσει πίσω στις πατρίδες τους. Κάποιοι άλλοι κατάφεραν να πάνε σε άλλες χώρες της Ευρώπης. Αρκετοί επικοινωνούν μαζί μας και μας στέλνουν μηνύματα αγάπης και ευγνωμοσύνης. Τελικά βλέπουμε ότι ο τρόπος αυτός μπορεί να αλλάξει τα δεδομένα.[2]

Αν μέσα από τη δράση μας καταφέρουμε να διευκολύνουμε έστω και λίγο τη ζωή ενός μόνο Έλληνα ή χριστιανού στις χώρες αυτές, δείχνοντας εδώ την ΑΓΑΠΗ, θεωρούμε πως και αυτό είναι ένα πολύ σημαντικό ζήτημα που θα μειώσει έστω και λίγο τις εντάσεις και το μίσος πάνω στο πλανήτη. Και είναι επίσης ένα μεγάλο κέρδος για όλη την ανθρωπότητα. Μέσα στην εποχή του μίσους και της αναλγησίας δείχνουμε μια άλλη Ελλάδα, έναν άλλο πολιτισμό, μια άλλη κουλτούρα. Και χαιρόμαστε γιατί δεν είμαστε μόνοι. Εκατοντάδες συμπολίτες μας μέσα από τη δράση διάφορων φορέων κάνουν το ίδιο. Και χαιρόμαστε πραγματικά για αυτό. Είναι τόσο όμορφο, όταν πολλές φορές τα βράδια συναντιόμαστε με εθελοντές διαφόρων φορέων και πίνουμε όλοι μαζί έξω στο δρόμο ένα ποτήρι καυτό τσάι ή μια ζεστή σούπα και ανταλλάσουμε απόψεις…

Επίσης είναι τόσο σημαντικό να μας βλέπουν στο δρόμο Έλληνες άστεγοι αλλά και οι τοξικομανείς. Λίγη παρέα, λίγη συντροφιά τις δύσκολες ώρες της νύκτας είναι πολύτιμη. Πριν λίγο καιρό η δημοσιογραφική ομάδα του Vice συνάντησε την ομάδα streetwork του ΠΛΗΣΙΟΝ.

Το συνεργείο του Vice μας συνάντησε τυχαία σε ένα από τα πιο επικίνδυνα σημεία διακίνησης στη καρδιά της πόλης.[3]  Κάνουμε αυτό που μπορούμε. Είναι μικρό αλλά το κάνουμε. Δείχνουμε σεβασμό σε κάθε συνάνθρωπο μας. Δεν δημοσιεύουμε ποτέ φωτογραφίες που δείχνουν πρόσωπα (γιαυτό και οι φωτογραφίες μας είναι συνήθως θαμπές). Για εμάς είναι φίλοι μας σεβαστοί και αξιόλογοι, ανεξαρτήτως αν για διάφορους λόγους κάποιοι εξ αυτών έχασαν λίγο το δρόμο τους.

Δεκάδες φορές ενεργούμε χωρίς να ξέρει κανείς ποιοί είμαστε. Σε νοσοκομεία, φυλακές, ιδρύματα, στους δρόμους κλπ. Μοιράζουμε φαγητό, ρούχα χωρίς να δίνουμε καμιά πληροφορία για την ταυτότητα μας. Οι εξορμήσεις μας τις κρύες βραδιές στους δρόμους είναι συγκλονιστικές εμπειρίες για όσους συμμετέχουν.

Σε ειδικά διαμορφωμένη αίθουσα μαζεύουμε πολλές δεκάδες συνανθρώπους μας, αρκετές φορές πολλά παιδάκια και βρέφη (!) όπου τρώνε ζεστό φαγητό και ένα γλυκό που με πολύ αγάπη εθελοντικά μαγειρεύουμε επιτόπου στη κουζίνα μας.[4]

Κανείς από μας δεν πληρώνεται, δεν έχουμε δεχτεί ποτέ καμία κρατική επιχορήγηση, και όλοι προσφέρουμε σε εθελοντική βάση καθώς συνεισφέρουμε και οι ίδιοι στις ανάγκες που προκύπτουν. Δεκάδες φίλοι έχουν συνδράμει σε βοήθεια μας και με πολύ προσοχή διαχειριζόμαστε κάθε βοήθεια.

Βασικός μας υποστηρικτής όλα αυτά τα χρόνια είναι ηλικιωμένος Έλληνας που μεγάλωσε σε ορφανοτροφείο καθώς είδε ένα βράδυ τον πατέρα του που φώναζε ότι πεινάει να πεθαίνει μπροστά του στα χρόνια της κατοχής. Από την πρώτη στιγμή στάθηκε δίπλα μας μέχρι σήμερα. Είμαστε ευγνώμονες για κάθε βοήθεια που μας προσφέρεται από ιδιώτες ή εταιρίες σε είδη ρουχισμού, τρόφιμα φαγητά.

Θέλουμε να συμβάλλουμε στην αποδοχή της κοινωνίας εκείνων των συνανθρώπων μας που ζουν στο περιθώριο.

Κάθε βοήθεια σε άτομα με παραβατική συμπεριφορά, στους πρόσφυγες είναι κατά την άποψη μας πολύτιμη. Πιστεύουμε ακράδαντα ότι είναι κοινωνικό αγαθό που επιστρέφει στη κοινωνία.

Αναγνωρίζουμε το έντονο πρόβλημα που δημιουργείται με το προσφυγικό και την ανάγκη της σοβαρής αντιμετώπισης από την ελληνική πολιτεία ενώ ταυτόχρονα προσπαθούμε να σταθούμε με σπλάχνα και αγάπη στα πρόσωπα που πάσχουν και ειδικότερα στις γυναίκες και τα μικρά παιδιά.

Η ένταξη στην ελληνική κοινωνία των ανθρώπων του περιθωρίου είναι, κατά την γνώμη μας, μονόδρομος και απαιτείται η δράση πολλών φορέων, εκκλησιών και της πολιτείας προς αυτήν την κατεύθυνση. Και ο ξένος πρέπει να αγκαλιάζεται και να νοιώθει θαλπωρή όσο καιρό μένει στη πατρίδα μας. Και να μπορεί να ενσωματωθεί εφόσον συντρέχουν οι προϋποθέσεις μέσα στην ελληνική κοινωνία. Η ανεπάρκεια μας είναι τεράστια στις μεγάλες προκλήσεις των καιρών και στη μεγάλη ανέχεια στα χρόνια της κρίσης, αλλά ακόμη αντέχουμε και συνεχίζουμε, χωρίς να ξέρουμε για πόσο ακόμη…

Ας σκουπίσουμε έστω και ένα δάκρυ. Είναι η αρχή. Για σένα και για μένα. Και είναι τόσο σημαντικό αυτό.

Συνεργασίες – Δράσεις

Από το 2005 είχαμε πολύ καλή επικοινωνία με το ΔΗΜΟ ΑΘΗΝΑΙΩΝ και το ίδρυμα Αστέγων. Είχαμε συναντηθεί κατ επανάληψιν με τον πρόεδρο του ιδρύματος αστέγων και αντιδήμαρχο κ. Λευτέρη Σκιαδά και είχαμε συνεργαστεί στα χιόνια για την βοήθεια σε όσους έμεναν στο δρόμο. Ο κ. Σκιαδάς μας είχε αναθέσει τότε να επισκεφτούμε αργά την νύκτα συγκεκριμένα στέκια και μας είχε εντυπωσιάσει που γνώριζε προσωπικά τους συμπολίτες μας χωρίς κατάλυμα και τα στέκια που διέμεναν. Στις 13/02/2012 καταθέσαμε το καταστατικό λειτουργίας στο πρόεδρο του ιδρύματος αστέγων και είμαστε πάντοτε πρόθυμοι να συνδράμουμε σε ότι μπορούμε να προσφέρουμε.

Το χειμώνα 2011-2012 σε συνεργασία με τις λέσχες φιλίας του Δήμου Αθηναίων, μοιράσαμε εκατοντάδες μερίδες ζεστού φαγητού σε όσους δεν είχαν που να μείνουν και πολλούς εξ αυτών τους μεταφέραμε με τα αυτοκίνητα μας στις λέσχες φιλίας του Δήμου τις παγωμένες νύχτες.

Εδώ και πολλά χρόνια συνεργαζόμαστε με τiς κοινωνικές υπηρεσίες διαφόρων σωφρονιστικών ιδρυμάτων και προσπαθούμε να προσφέρουμε με τις ελάχιστες δυνάμεις μας στις ανάγκες των κρατουμενων ιδιαίτερα σε εκείνους που βρίσκονται σε απόλυτη ένδεια.

Το 2012 ξεκινήσαμε συνεργασία με το σύλλογο προστασίας παιδιών ΒΕΝΙΑΜΙΝ.

Με εθελοντές και στελέχη της «ΚΛΙΜΑΚΑ» βρεθήκαμε πολλές φορές μαζί στο παρελθόν στους δρόμους της πόλης και είμαστε ευγνώμονες για τη βοήθεια τους σε ρουχισμό και κουβέρτες τα προηγούμενα χρόνια.
Για μας η συνεργασία δεν είναι πρωτίστως συνεργασία φορέων αλλά προσώπων. Συνεργαζόμαστε ο Χάρης, ο Παύλος, η Αντα, η Φαίη, ο Ηλίας, ο Άγγελος ο Χρήστος η Πανδώρα και τόσοι άλλοι…. Μέσα από την κοινή δράση η θερμή επικοινωνία και δημιουργία σχέσεων είναι για μας μεγάλο όφελος.

Το 2014 ξεκινήσαμε στενή συνεργασία με το ΜΠΟΡΟΥΜΕ. Η συμβολή τους θεωρούμε ότι είναι πολύτιμη και μοναδική στην Ελλάδα. Σε εβδομαδίαια βάση μέσω του ΜΠΟΡΟΥΜΕ μαγαζια φούρνοι εταιρίες μας προσφέρουν προιόντα και μερίδες φαγητού αυξάνοντας την πυκνότητα των δρομολογίων μας. Εκφράζουμε την ευγνωμοσύνη μας και την εκτίμηση μας στα στελέχη του ΜΠΟΡΟΥΜΕ για το σημαντικό  έργο που επιτελούν.

Το 2014 επίσης βρεθήκαμε μαζί σε κοινές δράσεις με τον Κων/νο Πολυχρονόπουλο και την ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΚΟΥΖΙΝΑ » ΑΛΛΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ» .

Φθινόπωρο του 2015 το ReGeneration μέσω του προγράμματος τους μας έφερε σε επαφή με 40 περίπου νεαρούς επιστήμονες-εθελοντές  οι οποίοι πυκνώνουν τα δρομολόγια μας και γέμισαν την ομάδα μας με κέφι και ζωντάνια. Ενα μεγάλο ευχαριστώ ξέρουμε ότι δεν φθάνει σε τόσα υπέροχα παιδιά αλλά και την ομάδα του ReGeneration που μας τίμησαν με την παρουσία τους σε δράσεις στο δρόμο. Αρκετά από τους νεαρούς επιστήμονες που γνωρίσαμε εξακολουθούν να έρχονται στις δράσεις  τις νύκτες στους δρόμους της πόλης ( χειμώνας 2016).[5]

Μέλος της ομάδας μας με την υποστήριξη του ΠΛΗΣΙΟΝ ( σε χιλιάδες  μερίδες φρεσκομαγειρεμένου φαγητού ) είχε αναλάβει τον συντονισμό των ομάδων, φορέων, συλλόγων, ιδρυμάτων, δήμων,  που πρόσφεραν φαγητό στο Παλαί Γαλατσίου ( δύο μήνες Οκτ. Νοεμβ. 2015) στο Ταεκβοντο ( Δεκ. 2015) και τώρα ( Φεβρουάριος – Ιούλιος 2016) στο λιμάνι του Πειραιά σε συνεργασία πάντοτε με τις δημοτικές αρχές ( Γαλατσίου και Π. Φαλήρου)  και τους υπευθυνους των δομών του Υπουργείου Μεταναστευτικής Πολιτικής και τώρα με τη συνεργασία του Δήμου Πειραιά, της Παμπειραϊκής Πρωτοβουλίας για τους πρόσφυγες ( κ. Σωτήρης Αλεξόπουλος) των αρχών του λιμενικού σώματος του Πολεμικού Ναυτικού και του Υπουργείου Ναυτιλίας. Βασικά ως ομάδα καλύψαμε  τα κενά στην αρχή με υπερπροσπάθεια και στη συνέχεια συντονίσαμε (και φυσικά μαγειρεύαμε) έτσι ώστε να υπάρχει η σωστή κάθε φορά ποσότητα φαγητού, κάτι εξαιρετικά δύσκολο και πολύπλοκο όπως αποδεικνύεται στην πράξη… Ζήσαμε σε καθημερινή βάση την αγωνία και τον αγώνα όσων συμμετείχαμε στο δύσκολο έργο της διατήρησης στα πλαίσια του εφικτού μιας ομαλής διαβίωσης στις άθλιες συνθήκες σε ακατάλληλους χώρους που αναγκάστηκαν να φιλοξενήσουν χιλιάδες ανθρώπους. Συμμετείχαμε σε διαβουλεύσεις, επίσημες συσκέψεις με φορείς και στο Υπουργείο Ναυτιλίας για την αντιμετώπιση εκτακτων προβλημάτων και δυσκολιών.

Για πολλούς μήνες το 2016 συνεργαστήκαμε στενά και σε καθημερινή βάση με την ΜΚΟ «Αποστολή» της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών, καθώς ανέλαβε μερίδιο του βάρους στο λιμάνι του Πειραιά και όχι μόνο. Παράλληλα με πολλές αποστολές στηρίξαμε  ιδιαίτερα στο ξεκίνημα της λειτουργίας το camp Σκαραμαγκά, της Ριτσώνας ενώ παράλληλα καλύψαμε κενά σε φαγητό στο camp Ελευσίνας όταν χρειάστηκε σε συνεννόηση με τους εκάστοτε διοικητές των camp και τον Σμήναρχο κ. Παντελάτο που έχει τον γενικό συντονισμό του προσφυγικού.

Μαγειρέψαμε και προσφέραμε ως ομάδα αμέτρητες μερίδες φαγητού όπου υπήρχε ανάγκη στο λιμάνι στους δρόμους σε καταυλισμούς. Ηταν μεγάλη έκπληξη όταν ένα βράδυ καθώς προσφέραμε φαγητό σε δεκάδες ταλαιπωρημένους και νηστικούς Γιεζίντι, συναντηθήκαμε ξαφνικά με το κορίτσι σύμβολο στον αγώνα ενάντια της τρομοκρατίας του ISIS , την 21χρονη  γνωστή ακτιβίστρια Νάντια Μουράντ.[6]  Η ίδια δημοσιεύσε φωτογραφίες από τη συνάντηση μας αυτή στους λογαριασμούς της στο facebook και στο twitter.

Συμμετείχαμε στις 20 Απριλίου 2016 στο διεθνές συνέδριο που διοργάνωσε στην Αθήνα  η Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή της Ελλάδος (Ο.Κ.Ε.), σε συνεργασία με την Ευρωπαϊκή Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή (Ε.Ο.Κ.Ε.) και την Αντιπροσωπεία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής στην Ελλάδα. στο κτίριο της Παλαιάς Βουλής όπου τα εγκαίνια κήρυξε ο πρόεδρος της Δημοκρατίας κ. Προκόπης Παυλόπουλος με θέμα «Μπορεί η Ευρώπη να αντιμετωπίσει στο Προσφυγικό και Μεταναστευτικό ζήτημα;».[7]    Παράλληλα  το διάστημα πριν το συνέδριο, συμμετείχαμε προσκεκλημένοι από τον κ. Βερνίκο πρόεδρο της ΟΚΕ στην ομάδα που διοργάνωσε  την συνάντηση των ΜΚΟ για το ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟ την ίδια μέρα του συνεδρίου. Η ομάδα μας αναφέρεται στην σελίδα 13 του επίσημου εντύπου που μοιράστηκε σε δύο γλώσσες την ημέρα του συνεδρίου στην Παλαιά Βουλή.

Από το χειμώνα του 2016 είμαστε σε επαφή και συνεργασία με την Κεντρική Υπηρεσία  Ασύλου στην οδό Κατεχάκη, καθώς και με το παράρτημα της Υπηρεσίας στο Πειραιά.

Νοιώθουμε ευγνωμοσύνη για τους δεκάδες εθελοντές μας που αθόρυβα και ανώνυμα συμμετέχουν και συνεισφέρουν. Τόσοι διαφορετικοί άνθρωποι με διαφορετικές αφετηρίες και διαδρομές δείχνουν αλληλεγγύη και σεβασμό σε όσους αυτή τη περίοδο της ζωής τους χρειάζονται λίγο στήριξη. Ειλικρινά σας ευχαριστούμε από την καρδιά μας. Μας μαθαίνετε τόσα πολλά για το φιλότιμο την ευγένεια την ανιδιοτελή σας αγάπη και συμπαράσταση…. Επίσης αισθανόμαστε τεράστια ευγνωμοσύνη και για εθελοντές που κόπιασαν μαζί μας τα προηγούμενα χρόνια και λόγω αλλαγής συνθηκών στη ζωή τους δεν μπορούν να έρχονται στις δράσεις μας αλλά δεν μας ξεχνούν. Το άρωμα που άφησαν με το πέρασμα τους ακόμη διαρκεί, και θα διαρκεί για χρόνια πολλά μέσα στη ψυχή μας…

1 Γιατί, πείνασα και μου δώσατε να φάω, δίψασα και μου δώσατε να πιω, ήμουν ξένος και με περιμαζέψατε, γυμνός και με ντύσατε, άρρωστος και μ’ επισκεφθήκατε, φυλακισμένος κι ήρθατε να με δείτε”(Ματθαίος 25:35,36)   Πλην αγαπάτε τους εχθρούς σας και αγαθοποιείτε … διότι αυτός είναι αγαθός προς τους αχαρίστους και κακούς. (Λουκάς 6:35)  διά να γείνητε υιοί του Πατρός σας του εν τοις ουρανοίς, διότι αυτός ανατέλλει τον ήλιον αυτού επί πονηρούς και αγαθούς και βρέχει επί δικαίους και αδίκους.(Ματθαίος 5:45)

2. http://aa.com.tr/en/asia-pacific/pakistani-muslims-build-church-for-christian-neighbors/587300

3. https://www.plision.gr/2016/05/vice_plision_streetwork/ |

4 Τα τελευταία χρόνια  δεν έχουμε στεγασμένο χώρο που προσφέρουμε γεύματα και η δράσεις μας είναι σε δρόμους, πλατείες, στέκια τοξικομανών, φυλακές και σε καταυλισμούς φιλοξενίας προσφύγων.

5. Το κείμενο αυτό γράφεται χρόνια και συμπληρώνεται….

6. https://www.plision.gr/2016/04/ikogenies-sto-dromo-choris-fagito-mes-sto-skotadi/ |    https://twitter.com/nadiamuradbasee/status/720015566250057732

7. http://www.ert.gr/bori-i-evropi-na-antimetopisi-prosfigikometanasteftiko-diethnes-sinedrio-stin-athina/

Comments are closed.